Tebrikler Egeli gençler

Hakemlik; yaşantısıyla, antrenmanıyla, koşusuyla, sınavlarıyla, gıdasıyla, suyuyla, maçlarıyla, kuralları ile bir bütündür. ‘Yaşam tarzıdır’, felsefesi olan bir büyük olgudur. Yaptın yaptın, yapamadın uğurlar olsun. Çok şansı yoktur, ama fırsatı boldur. Sen kendini beğenirsin, harika maç yönettim dersin oysa ki. Öyle olmayabilir.

İdare eder işte dediğin, diyebildiğin yönetiminde, aslında mükemmel maç yönetmişsindir. İçine siner. Kişi kendini bilir. Takımı galip gelen takımın seyircisinin alkışı, olaysız bitti diye ek rapor yazmaktan kurtulduğuna sevinen gözlemcinin ‘aferini’ de değildir. Zamanla anlarsın. Hakemlik de adalet de başka bir şey ama, iç içe. Biri olmazsa diğeri olmaz, yok olur. Onun adı da başka bir şey olur, burada yazamam. Sahadakiler, herkes, hepsi insan, senin gibi. Ne durumda geldiğini bilemezsin o maça, amatör veya profesyonel olsun hiç fark etmez.

‘Neler çektiğini nereden bileceksin’, belki de uykusuz, aç, susuz geldi. Gelirken kaza geçirdi, evladını hasta bıraktı geldi belki de.

Sizler de benzer durumda olabilirsiniz. Ama saha dışında, oda da kalacak. Sahalar tatmin, deşarj yeri değildir. Tıpkı fanatiğin küfürü gibi. Bu onu, onları koru, kolla, ona çalış demek anlamına gelmez. Empati ve de sempati, şart. Kollamakla alakası yok. İyi düşünün. ‘Yıldız futbolcular korunmalı’ sözünün de yanlış anlaşıldığı gibi. Kıskançlar tekme atar da ondan.

Futbolu, sporu bilmek, insana saygı duymak, hakemliğe yatkın olmak, en büyük meziyettir. Boy, kilo, karizma, yabancı dil filan değil. Onlar da olursa, oooh mis kaymaklı kadayıfı. Tadından yenmez. O an, sahadaki an yaşadığın an. Kafan, durumun, bedenin sahada olmalı. Genç hakem surat bir karış. ‘Neyin var’ diye sordum, 1 saat sonra maça çıkacağız. Hık mık etti, ‘Az önce kız arkadaşım terk etti’ dedi. ‘Çok şanslısın, kıymetini bil’ dedim. ‘Dalga geçme’ der gibi, baktı. ‘İstersen çıkmayabilirsin’ dedim şakacıktan. ‘Hadi duşa’ dedim, havada sıcak. Zorla girdi, ağlayacaksan da ağla orda. Çıktı, dipçik gibi, soğuk su iyi geldi.

Öyle bir yardımcı hakemlik yaptı ki, tee en tepeye kadar çıktı. Sonra hiç konusunu açmasa da. Önemli olan, insan kaybetmemek, hakem kazanmak.

‘Ah şu maçta olsaydım ya’, ‘Bu gözlemci de hep bana denk geliyor’, ‘Off yine o kaptan’ ‘Amaan o tip var ya onun maçı’ dersen, o maç bitmek bilmez. Sen beğenmezsen, seni de beğenmeme hakları oluşur. ‘Bu hakemlerle lige bitmez’ derler, o da biter. Kafanız başka yerde olmasın. Ne oluyor ne bitiyor gözlemleyin. Çaktırmadan da bakarsanız görürsünüz. Detaya takılmayın diyeceğim. Ama işte hakemlikte başarı o ince nüanslarda saklıdır. Dik dur, eğilme, bükülme, sert bakma, fazla da yumuşakça olma omurgalı ol.  Top oynama dahil, hakemlik, spor yazarlığı ile sayısını bilemem, izledim, yazdım, gördüm, yaşadım, hissettim, ders çıkardım. Tavsiyeler saçma gelebilir diye dinlemezlik yapma, uygulamazsan. Dinliyormuş gibi de yapma, duy yeter. Her öneri, büyük bir tecrübe eseridir. ‘Olmaz’ deme olur, başına gelir. ‘Asla, mümkün değil’ deme, o da olur. Kimseyi rakip görme, küçümseme, gözünde büyütme de. Bencillik değil, tek başınasın unutma. İnanmadığın kararı verme, ilk karar her zaman doğrudur. Maç yarıda kalmış, gözlemci ne der sonra, bir daha maç vermezler deyip yakma kendini. Geçiniz, boş mazeret bunlar. Sonra pişman olursun, soğuk su iyi gider. Her türlüsünü yaşadım, alkışı da ihaneti gördüm. Kendi topuna gidiyor, bir fırladı. Net ‘ofsayt gibi’ görünüyor. Seyirci ‘ooo ofsayt’ dedi, yardımcı hakem bayrak kaldırdı. İşte o zaman hakemlik başlar. Değilse, oynat, engel olma. Maç yarıda kalırsa mı? Sana ne ! Önce adalet. Doğru bir tanedir ve mutlaka ortaya çıkar.

O hakem arkadaşın da küserse küssün, sıkıntı değil. Eminsen, doğruyu yaparsın. İşte her şey konsantrasyona, maçı küçük görmemeye bağlı. Mutlaka bir çift göz izler unutma. Hak yersen, haram yersen, ‘Gel bakayım’ diyecek, hesap soracak mutlak kudret, Yüce Yaratan var unutma. İlahi adalet o sahadan da tertemiz çıkarsın. Çoğu, torun veya evladım yaşında. ‘Gençler düşünebilse, yaş almışlar yapabilse’ denir, çok doğru. Her hatadan ders çıkaracak kadar maçınız olmayabilir. İlk ve son maçın gibi çıkınız. Bu adam gibi TFF’de 20 yıl yaparsınız. Vicdanım da çok rahat, aah diyecek konum yok. Sahadan ihraç ettiklerim bile arar, sorar hala daha. Hiç pişman da olmadım. Akıl vermek, ayar çekmek, nasihat etmek değil derdim. Şu ank adıyla 1.ligde de düdük çalmış bir vatandaşım, çıkarılabileceğim zirveye çıktım yani. ‘Senin gibi 10 kişi daha olsa, ortalık daha güzel olur diyen eline kalemi alınca, korkudan kavga ettiklerine şans verdi. Bana değil, onlara da kalmadı ya neyse…

Kıskanmadan, ‘ya benim önüme geçerse’, ‘ya adım unutulursa demeden, yazıyorum.

Futbolcu, hakem, antrenör, saha komiseri ile gözlemcilerimizi. Doğru mu evet doğru, hata, yanılma olur yanlış ve de yamuk olmaz bizde. Hakem kursları öncesi yazdım, davet de ettim. Başladılar, maçlarına gittim, izledim, çaktırmadan. Çok iyi hakemler geldi, geliyorlar, gelsinler. Burak Demirkıran ile Kaan Kara mesela, en başta. Demek bu işten anlıyoruz, estek köstek yapmadan. ‘Olmayacak’a olmaz diye söylenir bizim Eşrefpaşa’da.

Burak, Kaan ile Muhammet Alperen süper ligde. İkisini de Yeşilyurt’ta amatör maçta izledim. Hepsiyle değişik anım vardır, görmeden yazmadım yazmam. Takip de ederim, trilyonda bir de olsa katkım olursa mutlu olurum. İzmir’de idi Emre Kargın Muğla’da. Hepsi için büyük fırsat. Ege’den yeni çıkanlar da var, mevcut devam edenler de.

Anıl Çiftçi, Bilal Gönen, Enes Biroğlu, Sabri Öğe, Osman Gökhan Bilir, İbrahim Ethem Potuk, Murat Tuğberk Canbay, Hüsnü Emre Çelimli, Sezgin Çınar, Gökmen Baltacı, Hüseyin Aylak, Muhammet Ali Doğan, Hüseyin Kıvanç Durmaz, Bersan Duran, Egeme Savran, Güner Mumcu Taştan, Ali Can Alp, İbrahim Çağlar Uyarcan, Ogün Kamacı, Kurtuluş Aslan, üst klasmanda. Klasmana bu sene ilk kez girenler de var, tecrübeye kavuşanlar da. Aslında her maç bir tecrübe.

Aykut Sergin, Levent Balcı, Erdem Temel, Gürkan Özbalkanlı, Oğuzhan Hamitoğlu, Şevket Teker, Erdem Demirtaş, Fuat Filiz, Cem Kuşcu, Hakan Yüncü, Furkan Bora Altıntaş, Metehan Erkin, Feridun Daldaş, Eşref Kurban, Yalçın Taşkınfurat, Emre Küçük, Muhammed Taha Onat, Talha Öztürk, Berkay Ağış, Yunus Emre Çakar, Tayfun Sarı, Ahmet Oğuz Yılmaz, Erkan Akbak, Nuri Can Balkaya, Orhan Kıvrak, Volkan Esen, Oğuz Akyüz, Berkin Çokal, Halil Ulaş Aydemir, Berke Ayça, Musa Eren, İsmail Çetin, Melih Kurtuluş, Hakan Hüseyin Yazıcılar, Denizcan Şahin, Refik Erim, Kaan Kaya, Mevlüt Bozok, Harun Dayan, Yusuf Ökmen, Muhammet Furkan Kara, Orhun Ötü, Nuri Tokmak, Soner Acar, Enes Samanlı, Sertaç Erşahin, Emirhan Durmaz, Elber Aslan ile Tuna Taşyüz, Ege’nin gençleri.

Emektar dernek şube başkanımız Ferhan Kestanlıoğlu ile FİFA kokartlı kadın hakemimiz Melis Özçiğdem VAR’da devam edecek. Birileri, bazıları ‘Beğenememekten, aşağılamaktan, köstek olmaktan besleniyorlar, ben ise tam tersi. ‘Düdüğün’ de ‘kalemin’ de hakkını vermek, adil olmak gerek. Yıl, 2021, 5 yıl olmuş. Zor da olsa hatırladım. Baktım listelere Kaan Kara ismi hiç yabancı gelmedi, bu sene süper ligde düdük çalma hakkı kazandı, 13 yıllık hakem.

Öyle pat diye şak diye hakem olunmuyor. BAL’da İzmirspor – Uşak Sivaslı Belediyespor maçı, Yeşilyurt Sahası, gözlemci hocam Bedri Mutaf’a, çok iyi hakem olacak dedim ukalaca.

Oldu, tanımam, Aydınlı da değilim. Hakem odasına da maç öncesi de sonrası da gitmedim, gitmem. Dedikodusu olur, hakemleri düşünmek zorundayım. ‘Çok iyi hakem olacak’ diye de yazmıştım, olacak belli oluyor zaten. Yarınlar sizin, huyunuz, kişiliğiniz değişmesin aynı şekilde devam, lütfen.

Allah yar ve yardımcınız olsun, adil olun adil kalın, hoşça kalın…