Yıllar yılı yerin vardır kalbimde
Her gün dua olacaksın dilimde
Uzakta olsak da gönülden sevdim
Gece gündüz sana dualar ettim
Sen göçüp gidince üzüldüm bittim
Aniden ayrıldın gittin buradan
Göçüp gidişindi bizi kor eden
Seni de yanına aldı Yaratan
Her canlıyı düşer gam ile keder
Sıra gelir bizde oluruz heder
Vadesi dolanlar toprağa düşer
Hoşgörü ekmiştin gönül dağıma
Duman çöktü sevenlerin bağına
Sende git otur cennet otağına
Mekanın cennet olsun Ali hocam
ALİ DECDEL HOCAMA / Zafer SONUZUN – 02.02.2026 – İzmir
Ahde vefa içeren bu şiirle başladı, her şey. Futbolcusundan, antrenörüne.
Levent Yurdanur, Niyazi Demir, Hasan Onar, Bahri Yılmaz, Hikmet Köse, Zafer Sonuzun, Mahmut Sönmez, Bahattin Omak, Tahsin Kaplan, Ahmet Sakarya, Gazi Hacısalihoğlu, Muharrem Gökoğlu, Nuri Şentürk, Mehmet Bektaş, Ali Çam, Cengiz Okumuş, Serdar Meral, Orhan Gülserenel, Celal Arı, Ender Gündüz, Alaattin Keskin, Önder Ergene ile Köksal kardeşlerin Ünal (merhum), Faik ile Erkan abilerimin ‘kök saldığı’ Hilalspor’un idmanlarında birlikte ter döktüğüm spor camiasındaki adıyla Zülfü, Zülküf lisanstaki adıyla Zülfikar Uçal’dan oluşan efsane polis sporcu kadrosu.
Maliyespor, Metaşspor, Emniyetgücü, Hilalspor, Denizgücü, Köy Hizmetleri, Çamdibigücü ve niceleri, adeta kurumlaşmış marka olmuş dönemin harika takımları.
Hüradalet, Güneyşafak, Kayaspor, Şirinyerspor, Altındağspor, Mersinlispor, Balçova İdmanyurdu, Yeşilyurtspor, Koşukavak Zaferspor, Çamdibi Yavuzspor, Özçamdibi pür amatörün pir olmuş takımları mücadele verirdi.
İnanmazsınız ama şu anki 1.lig ayarında oynanırdı maçlar.
O şartlarda, o malzemelerle, o sahalarda.
Şimdi oynasalar, hepsi yıldız birer olurdu, nasip kısmet bu işler.
1985’e dek Cevat Gök (merhum) hocam çalıştırdı, İzmir Emniyet Spor Kulübü Derneği idi, adı.
4 polis forma giyerdi Necati Özkuşçu, Aykor abi soyadını bulamadım, Levent Yurdanur ile Mahmut Sönmez.
Yönetimde İbrahim Yaşar Tan ile Ercüment Yılmaz, oynamadılar ama gizli kahramanlar.
Hem de çoğunlukta olduğu halde ‘Polis olmayan sivil vatandaşın, polisin adının olduğu takımda ne işi var’ diyeceklerine.
‘Polis oynayamaz, haksızlık, derneğe üye olamaz ki’ dediler, itiraz ettiler. Çok saçma, insan haklarına da aykırı olmasına rağmen. Oysa sadece dört kişiydiler. Tüzük değişti, dernek ibaresi kalktı kulüp oldu. 4 idi sayı, 24 oldu. Polis olmayan kalmadı.
Herkes oynasın ne çıkar, amatörüz sonuçta.
Hakemler de oynasın diye yazdık, oynayacaklar artık amatör kümelerde.
İdris Pala, Erdinç Sağdıç, Necati Özkuşçu ile Altan Yenice takımda da formaya giyen, müdürlerim abilerim imza attı, tüzüğe göre ‘Polis’ ibaresi eklendi, derneklikten çıkıldı, İzmir Polisgücü Spor Kulübü oldu.
Halk içinde, tebligatlarda ise İzmir Emniyetgücü idi. Böylesi daha iyi oldu. O günleri dün gibi hatırlarım, hakem olarak maçlarına da çıktım. Bir gün de olsa dönebilsek o günlere, geçti, gitti, bitti. Yaşadık şükür, buram buram.
Çoğu hakem ‘aman dikkat’ dese de en rahat çıktığım maçlardandır Emniyet maçları.
Nasıl rahat olmayayım. Bir kere maçın oynanması garanti, emniyet önlemleri fazla fazla.
Oynayanlar polis olduğu gibi izlemeye gelenler, güvenliği sağlayanlar da polisti.
Emniyetsiz maç oynanmaz ya, tam oynatılacak maçtı.
Tabii ki bu da korkmayı, tırsmayı, taraf tutmayı gerektirmez.
Ne gördüysem o.
Çatır çatır oynanırdı maçlar, saha içinde de kapı gibi gözlemcim o da polis, emniyetten hem de emniyet müdürü.
Adil, dürüst, haysiyetli insan evladı İHK üyem Fethi Gördük hocam, Van İl Emniyet Müdürlüğü yapan isim, aynı amanda Milli futbol hakemi.
Yaa biz o günlerden bu günlere geldik. 3., 2., 1. Amatör kümelerde şampiyonluklar yaşadı, terfi maçlarına da gitti.
O sene yıllarca İzmir’imizi temsil eden efsanelerimizden Yeni Bornovaspor çıktı 3.lige.
Emniyet müdürümüz de Orhan Taşanlar, kim hak ettiyse o çıktı yani.
Doğrusu da buydu.
O böyle fotoğraf ki, tarihi anı.
Tekrarı yok bunun.
Sağlık problemleri yaşayan, yaşı da hayli ilerleyen Foto Dursun marka, bir fotoğraf.
Çok sevdiğim Dursun Özmen abime sağlıklı huzurlu ömür diliyorum.
‘Hayırlı damat’ bol ödüllü foto muhabiri kardeşim Erkan Kart’a da şükranlarımı sunuyorum, hem de bu devirde.
İzmir Emniyetgücü’nün duayen çalıştırıcıları Zeki Türkkuşu, Ali Decdel, Aydın Hepanıl, Mustafa Ati Göksu ile Behçet Timuruysal. İş bu yazı; şampiyon ekipte forma giyen Zafer Sonuzun’un 4 yıl birlikte çalıştığı Ali Decdel (merhum) hocam için yazdığı şiiri okuduğumda başladı, çok yakında kaybettiğimiz büyük vefa Ali hocam unutulmaz, unutulmamalı.
Nedim Uçar, Uğur Gür, Gürkan Kırtunç, Mutlu Çelik, Sermet Tosunöz, Aydın Yüksel, Binali Taşlıçay, Bayram Çinkil, Alpaslan Yige tanıdığım, duyduğum bildiğim şair polisler.
Evladı Cenk de antrenör, hayat arkadaşı Lütfiye ablam da son nefesine kadar iyi baktı, Allah razı olsun.
Ali Decdel, Vedat Akbuğday, Ömer Erbirlik teknik ekip üçlüsü, İzmirspor genç takımı Türkiye Şampiyonu da yaptı.
Ali Decdel hocamın kıymetini yaşarken bilenlere selam olsun, hepinizi çok seviyorum iyi ki varsınız.
Rahmetle şükranla Ali Decdel hocam, minnettarım sizden bir hakem ve de spor yazarı olarak çok şeyler öğrendim.
Hakkınızı helal edin…

