Maşallahın var İbrahim

Nasıl mı oldu ?

Günah keçisi vaziyetleri, kendi kusurlarını kapatma, hata yapıyor dedikleri hakeme daha büyük hata ile yanlış yapma olayları var iken. Hakeme olayı gömme rahatlığı, gamsızlığı yetmedi kaba kuvvet, kalbi olan nefes alan hiçbir şeye küfür edilmemesi gerekirken. Hem de topluca çirkinlikler durmak bilmezken. Orda burda ‘hakeme nasıl vurdum ama’ demeler ve sonrasında da hep beraber aymazca gülmeler, çizmeyi bırakın bacayı aşarken. Gün gelecek hakem bulamayacaksınız, ‘Olmasınlar zaten’ dediğinizi duyar gibiyim.

Peki maçlar nasıl oynanacak. Fikriniz var mı? İzlemeye gidemezsiniz ki. Her şey hep kendi lehinize olsun istersiniz.

Nasıl bir dünya bu? Hayatınızda her istediğiniz oluyor mu ki, sahada da bekliyorsunuz. Herkes galip gelirse, kazanırsa, kim yenilecek. Mağlup olacak takım mı üreteceksiniz. Hem sayı olarak hem de nitelik olarak hakem bulamayacaksınız.

‘Hakemsiz maç oynanır mı iyi düşündünüz mü’, resmi maç olmaz ki. Çıkın bir hazırlık maçı yönetin de görelim.

Orta sahadan düdük çalarsınız ilk 10 dakika tamam da o maç biter mi. ‘Bu hakemlerle lig bitmez’ denir, hayat bitiyor sezon mu bitmedi, bitmeyecek? Dünya kupasında görüyoruz, hepsi yabancı, bize yabancı, bizden değil. Sizlerin istediği gibi. Çok iyi olanı da var günü kurtaranı, eyyamcısı da. Genelleme yapmanın anlamı yok. Hakemler yazarsak hepsini, tamamını kapsar yanlış, hatalı olur.

Gün gelecek robotlar yönetecek, sahada var olan insan göremeyeceğiz, olacağı bu. Nasıl olsa kalbi de yok canı yok, bol bol sallarsınız, ama o basar cezayı affetmez. Herkes hep bi üzüldü, ‘Dünya kupasında hakemimiz niye yok’ diye. Koca sezon aşağıla, yerin dibine sok, küçümse, yok et, sonra Türk hakemci ol. Çok komiksiniz.

Aslında seviniyorum her şerde bir hayır vardır, iyi ki de gidememişiz. Yıldız futbolcu denenleri, her yerde olur torpilli takımları aşırı korumalar, ne gerek var ki. Büyükseler çıkıp kazansınlar, kendi başlarına. Kart cezasını geri almalar, formaya göre iptal edilen goller, yine formaya göre ofsayt yok diye iptal edilmeyen gol, istemedikleri hakemi geri göndermeler filan. Ne işimiz var böyle bir yerde. Süper ligimiz daha iyi bence. Biz bize, en azından. Dünyanın kupası birinin kupasına, birilerinin golüne, ofsaytına, kokartına döndü. Enseyi karartmadım, yine de umudum var aşka dair. Güzel günler göreceğiz, öyle güzel gençlik geliyor ki. Hepsinin takipçisiyim, kıskanmadan, ötelemeden, sevda ile başarılar diliyorum.

FİFA kokartı takmak, dünyanın her yerinde özellikle de Avrupa’da maç yönetebilirsin demek. Kokartı takıp bir kez bile görev alamayanlar var iken. 2-3 yıllık hatta bölge kokartı bile takamayan aday hakemler Avrupa’da düdük çaldı. Biliyor muydunuz? 1 yıl önce de yazdık, Avrupa’da şampiyonalar var genç sporcu ile genç hakemler sahada. Bu yıl da gittiler, kendi istekleriyle hem de. Özgüvene bakar mısınız? Başka ülke, hakemlik cesaret ister yürek ister, aşk ister sevgi ister. Portekiz, Finlandiya, Fransa, İspanya, İsveç, Danimarka ile ABD’de de oynandı. Başladı, devam edeni de var biteni de. Klasman, Bölgesel ve İl Hakemleri ile Yardımcı Hakemlerine açık. 27 yaşını geçmemek gerek. İngilizce düzeyi, sözlü mülakatla belirleniyor. Yeşil pasaport ile geçerli Schengen vizesi sahibi olunması da gerek. MHK ile TFF Hakem İşleri Müdürlüğü protokolü doğrultusunda yapılıyor. Merak var ya bizde.

Giden hakemlerin adlarını öğrenmek o kadar zor ki, koca pirinç çuvalı içinde, kırık taş aramak, bulmak gibi. TFF sitesinde, büyük boşluk var. Haberler eksik ve geç yanında. Hiç sevmem bu lafı ama gel de yazma ‘Benden başka da yazan yok’. Niye? Ne güzel gençler, yurtdışına gidiyor. Daha bu yaşta, FİFA kokartı, hatta bölge kokartı takmadan yurtdışı deneyimi yaşıyorlar, harika bir şey. İzmir Konak’ı Eşrefpaşa’yı baz alırsak en uzak deplasmanımız Kiraz ile Beydağ, mesela. Yurtdışına gitmiş gibi olurduk. Minibüsle gitsen, sonra nasıl döneceksin. Sevinirdik merkez dışına gideceğiz diye. Uzak da olsa gitmesek görmesek de bizim insanlarımız, hakemlik sayesinde gördük yaşadık ve de görmeye başladık. Şimdi gençler aday, yeni bölge Avrupa’ya gidiyor, muhteşem deneyim. Erken doyum olmazsa, müthiş. İzmir’den Barkın Ada Şahin, Furkan Bora Altıntaş, Yiğit Doğanay ile İbrahim Kurşun gitti, şansı fırsata çevirdi. İngilizce sayesinde, hakemliklerine de güveniyorlar. Torpilsiz ve de onsuz bunsuz tebrikler. Şahsımın hakem lisans numaram 7987, Şahin’in 51270, Doğanay’ın 50685. Aradaki rakam farkı da on binlerce hakem geldi geçti. İbrahim Kurşun’un daha lisansı bile yok, aday hakem. Bölge olacak kısmetse, o zaman kokartı olacak. Sonra da ver elini klasman, profesyonel ligler. Helal olsun hepinize. Numarası bile yok İbrahim evladımızın 55 binli olur herhalde. Hakem yetiştirmek kolay değil. Gökten zembille inmiyor. Senin gibi benim gibi, içimizden. Bir ara baba oğlu muhabbeti çıkardılar ya.

Babası sayesinde haksızca bir yerlere gelenleri de gördük. Babasını sevmedikleri için daha doğrusu işlerine gelmediği için oğullarından intikam alanları yükseltmeyenleri de gördük, İyi hakem olduğu halde. Biraz tebessümle kapatalım, tiyatrocu üstat Müjdat Gezen’in rahmetli babası da hakemlik yaptı. Biliyor muydunuz? Ama sevgili Müjdat abi, hakem olmadı. Babadan sanatçılığı aldı, hakemliği değil. Necdet hocam 1940’lı 1950’li yıllarda hakemlik yapmış, derbi maçları da yönetmiş amatör maçları da. Kendisine has bir tarzı varmış, espriyle maç yönetirmiş böyle anlatılır. Sert bakmadan, çakmadan, laf sokmadan ama. Ne de olsa sanatçı, hakemlik de bir sanat zaten.

Necdet amca Süleymaniyespor ile Karagümrük forması giydi. Büyük mizah ustası İsmail Dümbüllü’nün kankası.

Sanatçı, müzisyen Necdet Gezen, merhum ünlü kaptan Hakkı Yeten’in fileleri yırtan golündeki esprileri bile var.

Şimdi gel de yap bakalım. O zaman mı medeniyet vardı, şimdi mi?

Acaba, yani.

Bilemedim ki…