Gidip de dönen yok ki; rahmetle şükranla…

Manisalı Özge Kanbay (22), Giresunlu Burcu Yanar (32) ile Artvinli Nurcan Çelik (46) çağımızın illet hastalığından, Konyalı Fatma Nur Çelik (44) öğretmenimiz de maalesef.

Hem de öğrencisi tarafından katledildi.

Kanserdi, adı.

Bir de kanserden daha hızlı ilerleyen şiddet, cana kıyım başladı.

Biri beden içi, diğeri ruhani.

Her ikisinin de çaresi var aslında. Bulanlara destek gerek.

Kanser mi daha kötü zaman mı yoksa insan mı ?

Çaresi, tedavisi bulundu, biliniyor aslında.

O da bekletilme süresi yaşıyor.

Rafa kalktı.

Beklemeye gelmez ki.

Birkaç kötü niyetli hücre, beklemez ki.

Tıpkı insan gibi.

Elimizden birşey gelmediği sözün bittiği yerdeyiz.

ÖZGE KANBAY;

25 Şubat 2019’da toprağa verdik, 22’sindeydi. Celal Bayar Üniversitesi Spor Öğretmenliği Bölümü son sınıfta idi. Manisa Esnaf Gençlikspor’da futbola başladı, oynadı. Lisede iken beden eğitimi öğretmeni Yunus Yıldırım’ı örnek aldı, futbol hakemliğine başladı. İzledim, çok iyi hakemdi, insandı, FİFA olacağına inanıyordum, olmadı işte olmadı. Aradım, ‘Dua et hocam’ dedi, son sözü bu oldu.

NURCAN ÇELİK;

1980’de Artvin’de doğdu, Bursa’da büyüdü. 1995’de Bursaspor alt yapısında kaleci olarak başladı, A Milli takımıza yükseldi. Gemlik Zeytinspor ile Zeytinburnuspor’un da kalesini korudu. Galatasaray Kadın Futbol Takımı’nın ilk teknik direktörüdür. 2023’te Almanya VfL Wolfsburg bünyesinde görev yaptı. 14 Şubat 2026’da kaybettik.

FATMA NUR ÇELİK;

İçim yanıyor, biz böyle davranmadık öğretmenlerimize. Kadrini kıymetini bildik. Biyoloji öğretmeni, sanatçı aynı zamanda. 2 Mart 2026’da bir hayat daha söndürüldü. Kimin aklına gelir ki, öğrencisinin elinden hayata gözlerini yumacağı. Çok trajik, elim verici, kabul edilemez. Ölüm bile zamanla kabulleniyor da böylesi değil. Hem de insan tarafından olunca.

Dört kadın, üçü kanserle savaştı, dik durdu, eğilmedi, bükülmedi, umudunu yitirmedi.

Adlarını tarihe yazdırdılar. Kabullenmekten başka bir şey gelmiyor ki, elimizden.

Birer birer melek olup gidiyorlar, gittiler.

Sporcu olan, sağlığına dikkat eden, boş zamanı bile olmayan insanların, hele ki doğa harikası olan yerlerde yaşayan insanlarımızın kansere yenilmesi, çok tuhaf geliyor. Hepsi çok erken, ‘Allah sıralı ölüm versin’ derdi, sırayla giden büyüklerimiz. Şimdi sıralar karıştı.

Biz insanlar mı yaptık bunu? Hani çok pek bi çağdaş olduk ya, medeniyet de teknoloji de çok ilerledi ya.

Hadi canım oradan.

Zaman kötü değil, insanlar kötüleşti, gıdalar bozuk, havamız suyumuz bozuk.

Yaşamak, ayakta kalmak çok zor hale geldi. Pamuk ipliğine bağlı, ha koptu ha kopacak.

Zamansız veya sıralı tüm kaybettiklerimizin mekânı cennet olsun, Allah gani gani rahmet beylesin, melektiler, melek olup gittiler.

Hayata veda etmenin hepsi acıdır, çok erkendir. Bize belki öyle geliyor, bilemiyoruz ki. Boyut değiştiriyoruz sadece. Son günlerde o kadar çok vefat yaşıyoruz ki.

‘Çok iyi, sakin, işiyle ilgilenen bir arkadaşımızdı.

Kendisini çok sevdirdi.

Çok uzun bir hastalık süreci oldu, bu dönemde en başından beri Burcu’nun dostları, meslektaşları onun için her türlü desteği sağladı.

İGC’ye ve EMD’ye, tüm meslektaşlarımıza verdikleri destek için teşekkür ederim.

Ama maalesef insanların bir hayat çizgisi var, bu çizgiyi ne yaparsak yapalım asla ileri veya geriye götüremiyorsunuz.

‘Hayatımda gördüğüm en güçlü kadınlardan biriydi. Keşke hastalığı atlatabilseydi. Ardında çok güzel izler bıraktı. Umarım gittiği yerde dinlenir. Onu hiçbir zaman unutmayacağız’ diyebildi, Aylin Suphandağlı.

‘Dünyada adil olan tek şey herkesin bir gün öleceği gerçeğidir. İnsan istiyor ki, ölümler geç olsun, genç olmasın. Burcu yaşamak için çok direndi. Biz onu yaşatmak için çok direndik. Ama önemli olan insanın nasıl öldüğü değil, nasıl yaşadığıdır. Çok sevildi, güzel izler bıraktı. Biz onu gülen yüzüyle, çalışkanlığıyla, gazetecilik mesleğine olan aşkıyla hatırlayacağız. Başımız sağ olsun. Mekânı cennet olsun’ dedi, Reşat Yörük.

Burcu Yanar için.

Gazeteci dostlar, arkadaşlarla, büyüklerimle bir araya geldik, gazetem Ege Telgraf’ın Kasman İş Merkezi’ndeki giriş kapısının önünde. Yarın doğum günü Burcu’muzun. Birleştirici, hayatla barışıktı. Sempatik, çıtı pıtı ve de acar muhabir kardeşim Eynesil Gümüşçay’dan 6 Mart 1994 doğumlu Burcu Yanar, topladı hepimizi.

Ege Üniversitesi Gazetecilik’i kazandı İzmir’e geldi hem okudu hem çalıştı. 2018’de mezun oldu, reklamcılık da okudu. 2015’de ‘Seni Seviyorum Diyen Adamlar Katilimiz Olabilirmiş’ başlığıyla yazdığı makalesiyle ödül aldı, dünyalar onun oldu, gazeteciliği, yazmayı daha çok sevdi.

Yeni Asır’da staj yaptı, İlkses’te başladı, 8 yıl çalıştı.

Ege Telgraf’ımızdan da geçti yolu.

Acılara dayanıyordu, tedavi görüyordu, öğrenim gördüğü üniversitenin hastanesinde, çok erken yaşta kaybettik.

Mesleğine duyduğu bağlılık, çalışkanlığı ve güler yüzüyle tanınan Burcu, genç yaşına rağmen basın camiasında iz bırakan bir isim oldu. Haberlerine gösterdiği özen, meslek etiğine olan saygısı, birlikte çalıştığı herkes için değer kazandırmıştı.

Afacandı, durmak bilmezdi, öğrenci topluluklarının sevilen, sayılan siması da oldu. EKAMİT’in düzenlediği

Ege Mizah Festivalleri’nde aktif yer aldı.

Biz yaşıyoruz, yaşıyormuşuz.

Belki de kurtuluştur, onu da bilen yok.

Gidip de dönen yok, rahmetle şükranla…