Yok böyle basket!

Olacağı varsa oluyor, tersi de oluyor. Olmayınca da olmuyor. Bu kadar basit, işte. Hayatın sırrı burada. Her istediğimize kavuşmak zorunda mıyız?

Şükür, rıza, razılık nerde?

Kendimizin lehine olunca seviniyoruz haliyle.

Ya olumsuzu gelirse, isyan, çıldırma, feryat figan ne gerek var ki?

Boyun değmek değil, hayatı olduğu gibi karşılamak.

Bunun adı.

İki maçı izlediniz mi?

Son saliselerdeki basket zaferi.

Serideki son penaltı atışı.

Girmeyecek top potaya girdi, Karşıyaka düşmedi. Seri penaltıda top kaleciden döndü, kaleye yöneldi gitti gol oldu Muğlaspor şampiyon oldu. Nasip kısmet bu işler. Haydi her zaman olduğu gibi hakemlere sallasanıza. Yok değil mi bulamıyorsanız. Mucize gibi, sanki bir el istedi, yön değiştirdi. Hayat da böyle değil mi ? Tıpkı maçlarda olduğu gibi. Kasmayın fazla kendinizi. Olacağı varsa oluyor. Kadercilik değil bu? Mukadderata inanış, var mı itirazınız?

O nasıl atıştı öyle, bedel ömüre. ‘Allah’ın ilahi adaleti’, ‘Tanrı’nın eli. Nasıl derseniz öyle, ifade ederseniz öyle. Yani Yüce Yaratan, Ulu Kudret böyle istedi. Son 8 saniyede, hatta son 20 salisede gelen zafer basketi. Saniyenin de 3’de biri.  Demekki çok da kısa süre değilmiş, bitmek bilmedi. Potaya gömeyim, şov yapıp enfes bir smaçla alkış alayım dese. Belki de süre bitmiş olacaktı. O ne yaptı büyük riske girdi. Öyle bir top fırlattı ki Michal Sokolowski. Top, sepete girdi ardından süre bitti. Vee süper lige devam.

52 yıllık efsane, abide Karşıyaka basketbol takımın düşmediğine pek sevindik. Bu duruma niye geldik. Vardır bunda da bir hayır diyelim. Şampiyonluk sevinciyle yüreğimiz hoplayacağına, ‘düşmedik’ diye sevindirik olduk. ‘Züğürt tesellesi’ aldık, koskoca Karşıyaka oysa. 14 yaşında iken maçlarına giderdim, süper ligde idi. İzmirspor futbol, Karşıyaka basket maçlarına biletimizle hem de. Sayısız başarı, kupa, madalya ve de düşme endişesi bile olmadan. Dile kolay, klavyeye kolay. Yaşamak gerek. Alsancak Spor Salonu’na hep gittik, seneye de adı güzel kendi güzel Mustafa Kemal Atatürk Karşıyaka Spor Salonu’na daima gideceğim. İhmal ettim, kusura bakma efsane.

Ateş Özerk (merhum), Nadir Vekiloğlu, Melvin Lee, Birtan Saka, Murat Aşkın, Suat Olca, Cihangir Sonat, Nihat İziç, Necmi Ton, Ediz Bengü, Tuğrul Taşkıngenç, Ziya Güney, Kaan Özmen ve daha niceleri hiç unutulur mu? Bursaspor karşısında kendi göbeğini kendi kesti Karşıyaka. Kimseden medet ummadan, minnet beklemeden. Tebrikler, teşekkürler Ahmet Kandemir hocam. Kaprissiz, seyircilerin ayarınla oynamadan, sakince, etik ve ahlaklı bir şekilde maçı tamamladığınız için. Başka hoca olsa, şov yapardı. Başkaları olsa, yenilen ve de atılamayan basketlerde hakemlere yüklenirdi. Topu kendinden atar, başkasının kucağına verirdi. Emeklerinize sağlık Ahmet hocam, iyi ki gelmişsiniz. Kim getirdiyse sağ olsun. Aydın Şenolsun hocam zamanı basketbol hakemliği de yapmış bir spor yazarı olarak kutlarım Emin Moğulkoç, Mehmet Karabilecen ve Ahmet Tatlıcı hakem üçlüsünü.

Kısa süre için odalarına gittiler, sakinleşmeyi beklediler. Çok da iyi oldu. Olacak o kadar. Seneye böyle günler yaşamak istemiyorum. Düşünsenize, yine böyle saniye ve saliseler atış, basket. Vee Karşıyaka süper lig şampiyonu, o zaman yaşamak isterim tekrar bu heyecanı yoksa, olmaz. Kabul etmem.

Sporculuk, spor camiası kocaman bir ailedir, bir ve birlik olmayı olmayı gerektirir. Bu şike, torpil anlamında değil tabii ki de. Futbol hakemliği yapmış kardeşim, sahalarda kader birliği yaptığım Serkan Ata sporu bırakmıyor. İyi de yapıyor, doğrusu da bu. Yoksa göbek de çıkar, kalp, karaciğer, damarlar yağlanır, yağ dolar. Futbolcu olsun hakem olsun sporu birden şak diye bırakmayanları çook takdir ediyorum. Aktif sporculuk da şart değil, yürüyebiliyorsan yürü, kımılda en azından. Sporcunun emeklisi olmaz, mesai mi bu. Neden aniden sporu bırakırsınız ki. Serkancım mesela, yıllar geçiyor. 10 kilometrelik Çeşme Yarı Maratonu’nda 55 dakika 6 saniye ile en iyi derecesini yaptı. Dereceden daha çok. Bitirebilmek, yarıda bırakmama arzusu harika, koşmaya devam kardeşim Serkan sevgi ve saygılarımla. TFSKD Doğu Anadolu Eğitim Toplantısı gerçekleştirdi Van’da. Futbol Saha Komiserleri Derneği Şube Başkanı Servet Kaya, Fırat Gaziler, Selçuk Sezer ile Volkan Karaca Akdoğan İzmir adına katılan güzel yürekler.  Genel Başkan Hüseyin Doğan, süper ligin deneyimli yardımcı hakemlerinden, Tümgeneral rütbesiyle emekli olan Engin Çırakoğlu hocama da plaket verdiler. Hakemlerle saha komiserleri iş birliği maçlarda çok sağlamdır, öyle olmalıdır. Çırakoğlu MHK Başkanı olacak insan evladıdır. Dürüst ve de namuslu, asker ve de hakem kökenlidir. Sağ olsunlar naçizane yazılarımızı, gazetemizi takip eden, şifa bekleyen hastalarımız var. Gerçek spor insanlarıdır onlar. Moral olsun, karınca kararınca.

Sevgili hocalarım, büyüklerim İbrahim Gökoğlan, Sedat Uygur, Ferda Falay, Şerafettin Gökçam, Celal Bölgen, Recep Terzioğlu ile Aydın Hepanıl bilebildiğim güzel isimler şifalar diliyorum. Altaylı eskimeyen futbolcu, alt yapı mimarı antrenör Mustafa Uğur ile Altay’ı 3.ligde bırakan Mehmet Can Karagöz hocalarım ziyaret etti, DEÜ Göğüs Hastalıkları 3.katta istirahat eden Celal Bölgen’e. İzmirspor’a her zaman destek veren, Kulüp Divan Kurulu Üyesi Recep Terzioğlu da Medicana International İzmir Hastanesi’nde Bypass girişimi yapıldı. Efsane yöneticilerimden Ali Ateşal da ziyarette bulundu Recep Terzioğlu’na. Altay’ıyla, Karşıyaka’sıyla, İzmirspor’uyla, yöneticisiyle saha komiseriyle, hakemiyle İzmir bütündür, zaman birlik ve güç zamanı. Bir zamanlarda lobi filan denşirdi. Lobi; adamcılığa yatışa satışa kayırmaya torpile girer. Olmaaz, hiç gerek yok. Karşıyaka baskette ile Altay futbolda yaptı. Biz bize yeteriz. Eski(meyen) güzel şaşalı günlerimize kavuşma umuduyla. Dış mihraklara, kötü ve art niyetli olanlara karşı birlik zamanı geldi. Haydi şimdi…