Yelkenler Fora Otofora Yeşilova

Alsancak Stadı ile Nusaybin Sahası arası, 1477 kilometre, 17 saat 32 dakika. Ama ya kalpler arası mesafe? İşte o; zamansız, santimsiz, çok kısa, çok yakın, çok kolay bir de. İlla görmek değildir ki şart olan. 3.milyemunun başlangıcının 3 yıl öncesi Mardin Nusaybin Sahası, 3.lig maçı. Hakem ekibi, rahmeti bol olsun Yıldıray Arslan (merhum), Metin Aydınoğlu ile Fırat Kızıl. Hayatımda bir kez daha göremeyeceğim yerler, vatani görevim sırasında cennet yurdumun özel ve güzel yerleri.

‘İkinci memleketim’ Diyarbakır’ımda 14 ‘harika’ aylarım geçti. ‘Oralarda hakemlik yapma’ dediler, gittim yaptım. Dosyamı aldırdım, tam bir sezon dolu dolu yaşadım. Amatör ve profesyonel maçlara çıktım. ‘Aman gece tek başına dolaşma’ dediler, gece 2’de Recep Usta’da ciğer tava yedim, afiyet de oldu. Helalinden kazandığımız ve de yapay da olmadığı için de içime sindirdim, sporculuk da var haliyle. Dokunmazdı, dokunmadı. Severek yaparsan şayet.

Sabah erken kalkıp Ofis’te çorba içmeden, Dağkapı’da da açık ayran içilmez mi, mis gibi. ‘Hasta olursun’ dediler, ‘Saldıran olur’ da dediler. En küçük bir fiziki, ruhsal darbe olmadı. Sevgini, saygını eksik etmezsen, Yaratan’dan ötürü de. Çizik bile almadan dönersin. Şilbe Tesisleri’ndeki ilk maçıma, iki buket çiçekle gittim, kaptanlara verdim. Öyle mutlu oldular ki. Sarı kartsız bitti, yerel derbi. Yaranmak, şirin görünmek için de yapmadım. İşimiz de olmaz. Kaptanlar anlar gözlerinden. İlk kez belki de hakemler, futbolculara çiçek verdi.

Övünmek gibi olmasın şahsıma ait. Sonraki maçlarda da yapmışlığım var. Nasıl başlarsan, öyle gider. Geldik İzmir’ime. Bir zamanlar süper ligde karşılaşan Altay ile Eskişehir, ne acıdır ki 3.ligde. Duayen hocalarım Talat Tokat, Necmi Temizel, Özcan Oal, Serdar Çakman, Yüksel Okçuoğlu’nun (merhum) yönettiği maçlardan, Levent Buğra Vartemel’in yönettiği maçlara. Yapacak bir şey demeyelim, yapacak çok şey var. Bekliyoruz. TFFHGD Yalova’nın sayfasında, 1997’de maça çıktığımız hem de ne maça.

Fırat Kızıl’ın fotoğrafı, tebligat, gözlemci.

Cumartesi akşamı. Sola baktım Altay’ımın arması.

Cezası da yok maç İzmir’dedir, garanti derken. Fırat’ım ile Altay’ımın maçı olması nedeniyle hevesim %80’e dayandı. Konuk da her zaman takdir ettiğim İzmirli Taşkın Yılmaz ile Manisalı Mümin Özkasap hocalarımın formasını giydiği Eskişehirspor. Adı yeter, ee Es-Es, ne de olsa. Oldu mu olasılık tam, nasip de oldu. Harika da maç oldu, şanlı tarihlerine yakıştı. Taraftarları da birlikte kol kola omuz omuza selamlarımı da Fair Play adına muhteşemdi. Görmez istediğimiz sahneler, bunlar.

Sağ ol ‘Büyük Altay’, var ol ‘Kırmızı Şimşekler’.

İkisi de Anadolu’nun Yıldızı.

Sözel, mesajlı dostluğu bırakmadık ama tam 29 yıl sonra ilk yüz yüze görüştük, sarıldık, kucaklaştık Fırat kardeşim, hocamla. Konumuz Güneydoğu idi tabi. O günler, seyahatler, maçlar, koşular, seminerler, dersler, sınavlar, muhabbetler, dostluları yad ettik. Maç sırasında sandviç yiyen, sakız çiğneyen, çekirdek çitleyen, uyuyan gözlemcilerden olmadı, olmaz. Oyun durduğunda sahaya bakarak ve de devre arasında lafladık, bilginiz olsun.

Mardin’e, Şırnak’a, Cizre’ye, Yüksekova’ya, Nusaybin’e, Bitlis’e hepsine, dostlara selam olsun. Görmediğim ekmeğini yemediğim suyunu içmediğim yer kalmadı, benden yana helal-i hoş olsun. Helal ediniz, başım gözüm üstüne.

Pazar günü de BAL, pardon SGL maçına gitti. Kulüpleri adı değişirdi, ligin değişmez mi hiç. Şeref Topaç ile Coşkun Topaç, Manisalı kardeşler. Coşkuncuğumu Güneydoğu günlerimden tanırım. Şeref Topaç, benden önce başlayanlardan, hocamdır. Civardaki maçlarıma gelirdi, yine yaptı. Meraklıdır, yürekten bağlıdır. Manisa’dan gelen olmadı, destek için gençlere. ‘Eskidendi, eksilen’ oldu, bu işler. 65’ini geçtiği için resmi görevi kalmadı. Oysa anlatacağı, öğreteceği çok şey var, ziyan oluyor.

Gözlemcilik de değil evine yakın yerlerdeki maçlara gitse, hakem bulup çıkarsa. Fena mı olur. Ağabeylik, babalık gibi bir şey. Çoğu gözlemci ne katıyor ki gençlere, nottan başka. Manisalı ama gidip dönüyor. Manisa’daki amatör maçlarını izlediği gençleri takipte. Torpil olsun diye değil, manevi güçle. Tee Seferihisar’dan kalktı Bornova’ya geldi, dizlerindeki probleme rağmen, 69 yaşındaki Şeref hocam. Bana yer bile ayırmış tribünde. Gözlemci Aydın’dan, Ali Yılmaz Aktürk’e görünmeden izledik.

TFSKD İzmir Şubesi’nin ‘cevval başkanı’ Servet Kaya başkanım da denetçiydi. Arda Yazgan, Sadık Arıkan, Muhammet Enes  Özkızılcık ile Kadir İnce’den oluşan hakem dörtlüsünün SGL’de ilk maçlarıydı. 10 yıllık hakem gibi yönettiler, maşallah. Ufak tefek kusur, herkes de olur. ‘Havaya girdiniz’ ama, sakın ‘havalara girmeyin’. Sizleri yetiştiren, emeği geçen Yusuf Ertem hocama, haksızlık yapmayın. Bu maç bitti, gelecek maçlara bakın futbolcular gibi. Hakemlik de böyle bir şey. Saha komiseri Ümit Elkit de uyum içinde görevini yaptı. Bornova derbisi, Bornova Sahası’ndaydı.

ASKF’den başkanım Efkan Muhtar’ı gördüm, ‘gülleri beş yaprak’. Bir üst kurula TASKK’ın yönetimine de girdi, muradına erdi. Hayat arkadaşı Av.Güler Muhtar ablamın sağlığı, tedavisi günden güne iyiye gidiyor maşallah. Bir de Belediye Başkanım Op.Dr.Cemil Tugay’dan da amatörler için maddi desteği de kapınca, mutluluğu kat kat arttı.

Amatör sevdalısı Efkan başkan, ‘Allah razı olsun Tugay başkanımdan’ diyor. Gün Bornova’nın, Çamdibi’nindi. Rahmetli Mustafa Küçükoğulları’ndan hocamın mirası ile Dr.Şaban Acarbay başkanımın yadigarı Yeşilova’mız, evlatlar Akın abim ile Serkan, Metin ile Alphan için ayrıca da baba ocağıdır.

Yeni adıyla, Otofora Yeşilova, ilk maçında deplasmanda Manisa Karaköyspor’u Sergen Şakirler’in golüyle yendi. Bir de Ada ailesi var Yeşilova’da. Başkan da Bekir Fatih Ada ile Vehbi İnal, Anıl Özgür, İsmail Kurultay, Mustafa İnal, İbrahim Sırt, İsmail Akbaş, Erbey Zeki Ergen, Atalay Alphan Acarbay, Akın Küçükoğullarından, Yakup Yakut, Ramazan Serkan Keskin ve Erhan Türkmen yönetimde. Hepsi maaile, cümbür cemaat Yeşilova sevdalıları. Çok bekledin sabrettin yolun açık ola. Yelkenler fora, Yeşilova Otofora. Çık 3.lige hatta 2.lige. Yerin değildir SGL…