DOLAR
50,5775
EURO
55,6009
ALTIN
5.795,97
BIST
11.118,27
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İzmir
°C
İzmir
°C
°C
°C
°C
°C

Eser bırakıp gittiler

20.11.2026 15:12
A+
A-
Profesörlük, yükseköğretim yükseköğrenim ile üniversitede, ulaşılabilecek en yüksek düzeydeki akademik unvandır. Öğretim üyesinin, derecesidir, rütbesidir. Her zaman sadece tıp alanında sanılır doktor veya dr eklemesi de gelirse. Oysa her branştaki üniversitede olur.
Bir de Profesör Doktor unvanı. Kökeni Latinceden gelir, Fransızca ‘Professesur’dür orijinali. Türkçe karşılığı, ‘öğreten’dir, ‘yetiştiren’dir. Profesör unvanı alamaz, üniversitede kalsa da. Üniversitede kalıp da bir türlü profesör unvanı alamayan da var, boşluktan yararlanıp alabilen de yok değil. Oysa dışarıda, uzman sıfatı alıp da profesörden daha etkili olan çok, aynı yetki olmasa da.
Oysa ‘Yetiştiren, öğreten, el veren, destekleyen o kadar çok profesörümüz var ki’, bu unvan da benden gelsin. İşini mesleğini layıkıyla hakkını vererek yapan, donanımlı o kadar çok ‘Profumuz’ var ki.
Genelde, usta, üstat, hoca, hocaların hocası, duayen deriz. Bu sıfatlarımız daha da anlamlıdır. İlla profesör unvanı alması gerekmez. Gerekirse de ‘O bir profesör’ diyoruz zaten. Gönülleri fethedenler, şahsımın yüreğinde profesördür. Benden gelsin bu unvan. Sporda, sağlıkta, sokakta, pazarda, çarşıda, dükkânda, mağazada, atölyede, tezgâhta, tesisatta, nakliyede, yolda, otobanda o kadar çok yetiştirenimiz var ki. İlla ki de unvana gerek yok, bizler onları yüreğimizde taşırız, yaşatırız. İyi ki tanımışım. Biri akademik unvana sahip, oysa üçü de gönlümün profesörüdür vefat ettiler. İyi bilirdim, rahmetlileri. Benim hakkım geçmemiştir, onlar haklarını helal etsinler.
‘Öldü, ölü demeyiniz lütfen’, yaşıyorlar, yaşatarak yaşayacaklar. Öcal Uluç amcam, ‘abi de yeter’ derdi. Ampute futbolumuzun emekçisi, Gazilik mertebesini alan Uğur Özcan hocam ile akademik unvanı hakkıyla elde eden, hakkını da veren GATA’lı, askeri tıbbiyeli, rütbede de akademik kariyerde de zirve yapan Prof.Dr. Rıdvan Alaca. Ölümsüzler listemize katıldılar, iyi insan iyi niyetli insan da oldukları için defterleri kapanmayacak, rahmetle, şükranla.
Türk Silahlı Kuvvetleri Gülhane Askerî Tıp Akademisi’ni kazanarak başladı başarı öyküsü, 1987’de mezun oldu. 1993’de GATA Haydarpaşa’da eğitimini tamamladı.
FTR (Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon) uzmanı olarak yoluna devam etti, Tabip Kıdemli Albay Prof.Dr.Rıdvan Alaca hocamız. ABD Medical College of Wisconsin’de okudu, araştırdı. Omurilik yaralanmaları, travmatik beyin hasarı ile nörolojik rehabilitasyon alanlarında bilimsel çalışmaları ile herkese faydalı oldu. Tıp alanı yetmedi, idari alanında da çığır açtı.
Kıbrıs Girne’de de görev yaptı, şifa dağıttı. Omurilik yaralanması bulunanlarda ‘Derin ven trombozunu önlemeye yönelik tedavilerin sonuçlarını’  ile ‘İnmeli hastalarda fonksiyonel elektrik stimülasyonunun el fonksiyonları üzerindeki etkisini’, gördü, uyguladı, sonuç buldu yaşadı ve de yaşattı. Gaziler Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin de kurucusudur. Gazilerimizin rehabilitasyon uygulamasında katkıda bulundu. Dünya ve de Avrupa ile şampiyonluklarımızda pay sahibi oldu, bizleri gururlandıran Ampute Futbol Milli Takımımıza da hizmet verdi. Gazilerimizi yaşama döndüren, sahaya çıkmasını sağlayan bir insan evladıdır. Öcal Uluç için ‘ustam’ demek hata olur.
Sayın, sevgili, değerli Öcal abim için ‘Ustalarımın ustasının ustası’ demek daha doğru, hakkaniyetli ifade olur. Aynı gazetede bulunamadım ama, Tercüman, Güneş ile Türkiye gazetelerindeki yazılarıyla büyüdüm, okudum, öğrendim, ufkum genişledi. Hala en büyük mirasını kullanıyorum, yaşadığı günlerdeki aşkıyla, şevkiyle. Nihat Demirkol üstadım ile ’40 yıllık kahve hatırı’ tadındaki yaptığı sohbet yayınları, EGETV çekimleri hala gözümün önü gelir.
Son görüntüsünü, son gülüşünü ve de o muhteşem kahkahasını bizlere hatıra bırakan, not düşen ‘Karşıyakalım’ Kadir Bilgetekin kardeşime de teşekkürlerimi sunuyorum. Rıdvan hocamızın yaşama döndürdüğü, moral verdikleri sadece biriydi. Afyonkarahisar Çaylı ‘Ampute Gazimiz’ başarılı bizim evlatların antrenörü idi Uğur Özcan hocamı da çok erken yaşta, kaybettik.
Görevi sırasında nice kupalar kazandırdı. Adları unutulmaması gereken, altın harflerle yazılması gereken sivil ve askerlerimizdir.
Bu yaşamda, hayatta, en önemli olan da veda ettiğimizde ardımızda, ‘Kalıcı eser’ bırakmaktır. Veliaht yetiştirmek, insanlığa hizmet etmek gerektirir, şarttır. Gerisi de teferruattır. Ne mutlu ki, ardından ‘Cepsiz gidip de yaşayanlarımıza manevi miras, eser bırakanlarımıza’, Allah hepsinden razı olsun. Mevkileri cennet-i ala olsun…
Yazarın Diğer Yazıları
16.11.2026 14:20
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.