Hoş geldin evlat. İyi geldin..

Şöyle bir ‘VARsız, yabancı VARsız,  yaygarasız, hakemsiz, yaygarasız maç’ izleyeyim, dedim.

Oldu da hiç pişman olmadım.

Hava çok soğuk, tipi rüzgâr hepsi var, zemin futbol oynamaya elverişli.

Ziraat Kupası grup maçı, Fenerbahçe – Erzurumspor adı.

Hakemle kazandığı veya kaybettiği iddia edilen, haklı da haksız da olan Fenerbahçe.

Aklı fikri zikri Avrupa kupalarında, ligimizde aynı zamanda.

Yoğun tempo desem, alışmaları lazım.

İşleri güçleri meslekleri bu.

İki takımdan da 4 sakatlanarak, sahayı terk eden, 3+1.

Konuk ekipten yılların kaptanı 37 yaşındaki Mustafa Yumlu, ilk isim.

Oturdu kaldı yerden kalkamadı.

Üç Fenerbahçeli üçü de stoper, yabancı.

Biri de girer girmez, sakatlandı.

Amatör değiller ki, nasıl oldu anlayamadım.

İyi ısınmadılar mı, malum hava soğuk, kaslar soğuk.

İsteksiz mi sahaya çıktılar, hafta arası, ayak bağı olmuş bir maç gibi.

Oysa sahada sertlik de yok.

Hiç sanmam, Mourinho bile elenmek istemez.

4-0 olunca skor yerine oturabildi.

Maça dönüyoruz.

Fenerbahçe iki penaltı bekledi.

Alışmışlar ya, verilse de verilmese de.

Çok değil ama itiraz.

VAR’a gitmedi, hemen bekleyin demedi.

Kendi kararına güvendi, oyna.

Oynattı.

Düdükten sonra topa vurdu Fenerbahçeli, beğenmesen de kararı.

O topa vurmayacaksın, şak diye sarı kart.

Beklemedikleri bir karar, tavır.

‘Amaaaan kupa maçı asılmadı ki’ demeyin.

Zaten sizin gibiler, bu hale getirdi Fenerbahçe’yi.

Aman o da ne Fenerbahçeliye faul, ceza alanı içinde.

İşte bu penaltı, tekrara gerek yok ki.

Penaltı, hem de en tereddütsüzünden.

Hakemin verdiği vermediği, her karar doğru.

Bu kadar olur mu kardeşim ?

40 yıllık süper hakemi gibi diyeceğim, aman Allah korusun.

Sonradan bozuluyorlar da.

Hele FİFA olunca, aman ha Allah muhafaza.

Harika bir hakem izledim, dün gece.

Babası gibi, daha da iyisi.

Oğlu için her şeye veda eden, camiasına uzaktan bakan.

Torpille, destekle işi olmayan bir baba Ertan Kayatepe.

Kendi haline bıraktı evladını.

İşte hakem olacaksa, böyle olacak, olmalı.

Jest, mimik, tavır, stil, bakış, tam hakem.

Ben senin babanı da sevdim, seni de evlat.

Alem hakem gördü akşam.

Dün bitti, aynı çizgide devam.

Gelecek haftalara bakma, anı yaşa, maç bekleme.

O seni bekler, zaten.

Adnan Deniz Kayatepe, evlat.

Aşk olun sana çocuk aşk olsun.

Adaletin tam, yolun açık olsun.

Maç şimdi başladı, çaldığın düdük olsun.

Torpilsiz, liyakatli, alnının teriyle..

İşte hakem böyle olmalı.

Ders verdiniz, teşekkürler…