Hayırlı damat şampiyon yaptı

İlker Avcıbay Kütahyaspor’u 2.lige çıkarmayı başardı

Denizgücü, İzmir’imin efsanelerinden. Kulübe hizmet ve de emek verenler ayrı ayrı özel insanlardır. ‘İmkanları vardı da ondan’ demeyin hemen. Bir misyonu bir vizyonu vardı Denizgücü’nün. Hep de kaliteli, liyakatli insan evlatları gördüm, yaşadım. İlk aklıma gelen isim de şüphesiz Şakir Kuruş hocamdır, cennet mekân. Geniş bilgi daha önceki yazılarımda vardır, okuyabilirsiniz. 1961’de kuruldu, 2009’da kapattılar, maalesef ne yazık ki. Amatör veya profesyonel liglerde oynayanların ‘Ben lisanslı futbolcuyum’ diyenlerin. Kurası da İzmir’e çıkınca veya ‘İzmir’e gönderelim’ denilenler için hem staj takımı hem de vatani görevlerini yapmak için can attıkları yer oldu. Belki de kendi takımlarından çok daha fazla imkanlara ve de özelliğe sahipti. Süper ligde oynayanlar da forma giydi, ilk aklıma gelen isim de şimdinin BeyazTV’deki yorumcusu Abdülkerim Durmaz’a katkısı çok büyük katkısı olmuştur, o dönemlerde Fenerbahçe’nin yıldızıdır. Bugünlere getiren isimdir Şakir Kuruş, ilgisi, yeteneğine destek oldu, köstek değil. Futbolcu ve antrenör yetiştirdi, armağan etti sporumuza. Yüzlerce sporcuya, askerlik dönüşü ekmek kapısı, ev ve araba parası kazandırmış, ön plana çıkarmıştır. Kondisyon, ikili mücadele, ayakta kalma, kas kuvveti, sürat, maç ve de antrenman tecrübesini gönüllere yerleştiren Denizgücü’nün hakkı ödenmez, emeği inkâr edilemez. O günleri yaşayan biri olarak öncelikle disiplin, spor ahlakı ve etik duygular verilmiştir. Alabilen, yayabilen isim yapmıştır, yıldız olmuştur. Olamadıysa kendi hatasıdır. Bunda en başta takım kaptanı, antrenör, teknik direktör Şakir Kuruş’un emekleri asla unutulmaz, unutulmamalı. İzmir İnciraltı’ndaki askeri müze gemide yaşatılmaktadır, gidip gezebilirsiniz.

Şakir Kuruş, Adnan Akçora, Celal Bölgen, Ali Yaşar, Mehmet Emin Yılmaz ile Volkan Arslan, Mavi-Beyazlı ekibe emeği geçen teknik adamlar. Nice şampiyonluklar, başarılar yaşamışlardır. Şerife ablama sabır, Gemi Müze Müdürü Dnz.Ütğm. Dr.Çağrı Pala kardeşime teşekkürlerimi sunuyorum. Kuruş efsanesini devralan isimdir, Bölgen. Basketbol ve voleybol oynamıştır, şube sorumlusu astsubay olmuştur. Futbolda da başarılı oldu. Şimdiler de yoğun tedavi görüyor Celal hocam, şifa diliyorum. Sizi sevdim, seviyorum canım hocam Allah yar ve yardımcınız olsun. Çok zorluklar yaşadınız, güzellikler de. ‘Kara gün kararıp kalmaz’ derdi merhum babam Mehmet Aydınoğlu. Bugünleri de atlatacaksınız, hayat bu. Ne getireceği ne götüreceği hiç de belli değil. Bugünü gördük, şu an yazabiliyorum şükürler olsun. Gerisi teferruat, inanırım kaderci değilim. Aklıma her geleni değil, içimden geçeni yazıyorum.

‘Kızı olacak bir babanın bu hayatta’, çok doğru. Sigorta, garanti, bonus, kredidir kız evlat. Böyle bu, yaratılış mı genetik mi bilemem. Teferruat hiç değil, hayatın, fıtratın da ta kendisi. Şifa yatağında üstüne titreyen, uykusuz kalan, yorulan ve de belli etmeyen, dört kadın var. Hayat arkadaşı, asker ve de antrenör eşi olmak kolay değil. Dışarıdan göründüğü gibi de hiç değil. Birten ablamı yıllardır tanırım, evlatları Sevil Bölgen, Bahar Gülen ile Güney Avcıbay’ı da öyle. Çocukluklarını bilirim, asker kızları ne de olsa. Sevil, Göztepe’nin geleceği ve de başarısı için çalışmış bir neferdir, futbolu da iyi bilir. Celal hocamın damadı da en küçük evlat Güney’in eşi İlker Avcıbay’dır. Başarılı bir teknik adamdır, kayınpeder toprağından. İlker hocam da Altay’ın küme düşmekten son maçta kurtulduğu, Karşıyaka’nın ilk turda Play-off grubundan elendiği 3.lig’deki aynı grupta Kütahyaspor’u açık şampiyon yapan ve de Eskişehirspor’u, Balıkesirspor’u ve de Ayvalıkgücü’nü ekarte etmiş isimdir Avcıbay. Haftalar önce mutlu sona ulaştıran İlker damat. Şampiyonluk madalyasını, bir başka şampiyon hoca, babası kayınpederi Celal Bölgen’e hediye etti. Gözleri parladı Celal hocamın, teşekkürler İlker Avcıbay hocam, kardeşim. Yolun bahtın açık olsun. Kız evlatlardan bahsettim tamam da. ‘Yiğiti gönder ama hakkını yeme’ derler. ‘Hayırlı damat’ Avcıbay’a bir sporsever olarak, ahde vefanın yerlerde süründüğü şu günlerde sonsuz şükranlarımı sunuyorum. İzmir Üçkuyular’daki evinde dinlenen Denizgücü ile Altay ve Göztepe’den Celal hocamı arayanlar, bizzat gidenler soranlar sağ olsun. Futbolculara, taraftarlara, antrenör arkadaşlarına da teşekkürler. Arayan, hâl hatır soran Birol Pozan, Sabahattin Özdemir, Abdullah Kurt, Muhittin Akbel, Bülent Koyuncu ile torun Gökberk ile arkadaşı Umay’a selamlarımı iletiyorum. Meğer 45 yılda güzel insanlar biriktirmişim, boşa geçmemiş. Onlardan biri de Celal Bölgen hocamdır, aradım ama gelemedim affet. Söz demeyi sevmem, umarım inşallah. ‘Kaynatmaya geleceğim’, Altay’ımızdan Göztepe’mizden Denizgücü’müzden laflarız, bir de antrenör camiasından. Bir de bırakıp gittiniz çok enteresan bazı kişiler futbolumuzu istila etti. Gel de o günleri arama, ah aah. Sahalarımız topraktı ama yüreklerimiz hep birdi. Sizin gibi spor insanlarına hasret kaldık, ayağa kalkacaksınız ve de Göztepe’nin Altay’ın başarılarını birlikte izleyeceğiz, inşallah hocam. Güzel günler göreceğiz, güneşli günler…