Bunlar sporcu ise onlar ne idi peki?!!

Öyle güzel günler yaşadık ki. Şükürler olsun, insan biriktirdik. Öylesine iyi, yetenekli, liyakatli sporcular, teknik adamlar gördüm ve yaşadım ki. ‘Bunlar futbolcu ise onlar neydi?’ diyesim geliyor. O günleri görenler, hak verecektir. Göremeyenler de bugünkü bazılarını, birçoğunu futbolcu veya sporcu sanıyor. Yapacak bir şey yok, gitti, geçti o günler. Eldekilerle idare edeceğiz gari. Sahalar toprak, çamurlu hatta çakıllı, taşlı idi. Maçın olmazsa olmazı top desen, bir iki tane idi o kadar. Vurabilene aşkolsun, kıyamazdık ki. Ya patlarsa, caddeye gidip geri gelmezse. Yağan rahmetle, ağırlaşırdı. Sertti ama vurursan kafa travması geçirilmezdi.

Şimdi o güzelim toplarla,  bu mükemmele yakın ortamda bile, kafasını tutup kendini oraya buraya fırlatanlara ne demeli? Cep telefonu, reklam, video, yapayı da olsa. Bolca gazete, muhabirler mevcuttu. Oturduğun yerden yazılmaz, yaşamak gerek. Yaşamadan da yazılmaz ki. Yeşil saha yok ya da çok az. Ama o kadar imkân eksikliğine rağmen futbolcu fışkırırdı, özellikle İzmir’imde. Rahmet berekete dönüşürdü. Fideler filizler fidanlar orman olurdu. İlk şart yetenekti o da bolca vardı. Yaz, yaz bitmez. Öyle futbolcular, öyle antrenörler vardı ki. Şimdi olsalar, şöhret, reklam, transfer peşinat prim derken kasaları dolar taşardı. Hakem olarak maçlarına çıkma onuruna eriştim, haberlerini yaptım.

Gördüğünüz fotoğraf şahsıma aittir. Hepsinin adını yazsam, sayfalar yetmez. Kadir hocamlı Nagip kaptanımlı Savaş kaptanımlı METAŞSPOR’a gelelim. Cevat Gök (merhum), Ünal Kamalı (merhum) ve de İlyas Sazalan hocamlı ömrüne bereket METAŞSPOR, Şakir Kuruşlu (merhum), Celal Bölgenli (sağlık diliyorum, evinde dinleniyor) İzmir Denizgücü, Sayim Soybayraktarlı İzmir Köy Hizmetleri vardı. Ne takımlardı ama. Üçü de yok maalesef kapandı. Özel sektördü fabrika kapandı şampiyon METAŞSPOR bitti. Tüm askeriye takımları gitti, ülke çapında toptan kapatıldı. Köy Hizmetleri de tahminimce masraf oluyor diye kapılarını kapattı. Abartmam, şimdi olsa 1.ligde oynayacak kadroya sahiptir, büyük yetenekler çıktı. Köy Hizmetleri’nin 52 maçlık yenilmez rekoru var, METAŞSPOR da 48 maçının 47’sini kazandı. Kolay gruplarda da mücadele vermediler bilginize. Yazarken o günler aklıma geliyor, yaşayarak yazıyorum. Fazlası yok eksiğim de olabilir. Öyle bir kadro ki.

Kalede Savaş, geride Münir, Bülent, Ünal ile Mustafa, ortada Muammer, Kadir ile Mehmet, ileride Suat, Aslan ile Nagip. ‘Sarı fırtına’ Nagip Neziroğlu, ‘Tiktak Kadir’ Kadir Dursun, Altay’ın Milli futbolcusu, Cevat Gök hocam gibi saha komiserliği yapan ‘Sinek Tahsin’ lakaplı Tahsin Ürkmez amcamın oğlu Ünal Ürkmez mükemmel kaleci Savaş Alnıak, gole kapadı kalesini, takım da kalite yani. Yemek yok atmak var. Savaş kaptanım da öyle boşa çıkıp gol yiyenlerden, top yerine rakibin bacağını, ayağını kapanlardan değil. Hele bir de Aslan vardı ki. Semt, mahalle takımı Altındağ da efsane idi. Nagipli kadro 3 kez şampiyonluk yaşadı, Abbas Kutlu gizli kahraman. İleri üçlü komple golcü, aile ve akraba Neziroğlugiller. Nazmi, Fuat ile Nagip. Nazmi Neziroğlu  merhum amcaoğlu, küçüğü sanırdım hep Fuat abim ile 4 yaş küçüğü kardeşi Nagip. Altındağspor’u hatırlar mısınız peki?

Nagip kaptanım Göztepe altyapısından yetişti, Ayvalıkgücü, Edirnespor, Eyüpspor, Sakaryaspor’da profesyonel oynadı, METAŞ’a geldi 3 kez şampiyonluk gördü. Nazmi abimizi erken yaşta kaybettik. Bu gözler izledi, bu gönül gördü. Kadir Dursun, Ünal Ürkmez, Mustafa Ayaz, Savaş Anlıak, Aslan Fidan, Alper Taş, Muammer Avcı, Nagip Neziroğlu, Ali Öktem, Bülent Tosun, Mehmet Gezgin, Suat Çalışkan, yönetimde Başkan Ünal Kamalı, yönetici Ahmet Üner, amatör kulüpte profesyonel anlayış ve imkanlar. Hani denir ya, ‘Kapı gıcırtısını duysa kalkar oynar’ diye. Neden, çünkü oynamaya niyetli de ondan.

O kapının sesi, ilham verir. Benimki de o hesap. Niyet iyi. Bir düğün davetiyesi buralara getirdi, geçmişe götürüyor. Düğüne gidemedim, altın da takamadım haliyle. Düğün hediyem olsun bu yazı, tarihi yatırım olsun. Maziyi anmış oluyoruz. Koptum gidiyorum. İşte o efsane METAŞSPOR’un efsane futbolcusu şimdilerin alt yapıda futbolcu yetiştiricisi Kadir Dursun’un iki evladı da futbol oynadı, genlerinde var. Büyük evlat Melih, Hitabspor, PTT, Mersinli Şimşek, TCK Yolspor ile Çaymahalle Demirköprüspor’da oynadı, sakatlandı, futbolu bıraktı.

Melih Dursun, nazara geldi. 2013’de Okul Müdürü Ömer Ertem, Beden Eğitimi Öğretmeni, antrenör Kâmil Can hocamızın yönetiminde, Türkiye 2.’si olan İzmir Bornova Hayrettin Duran Lisesi futbol takımında forma giydi, o muhteşem ekipte günümüz yıldızlarından Cengiz Ünder de forma giydi. Kısmet bu işler bir yerde. Kadir hocam, ÇMD’de başladı Tarişspor ile Torbalıspor’da  profesyonel oynadı. Çalımı sevmezdi, bencil değildi. Öyle bir bel hareketi yapardı ki. Tek hareketle üç kişiyi ekarte ederdi. Amiyane tabirle rakibin belini kırar, yana yatırdı. Bu yüzden de Tarişspor’un efsanesi Enver Çelik kaptanım ayağa pas harika attığı için ‘TikTak Kadir’ lakabını taktı. 26 yıllık antrenördür Kadir Dursun. Küçük oğlunun da Şifo’dur, lakabı yılların hocası Mustafa Yılmaz taktı. Onun da lakabı var, Fafa Mustafa.

Oğullar babalarına çekmiş resmen. Şifo ile TikTak’ın sayısalda da kaderi birleşiyor. Kadir Dursun ile Erol Can Dursun’un forma numaraları aynı, 10 numara. Şampiyonluk sayıları da aynı. 6’şar kez kupa kaldırdılar. BESYO mezunu Erol Can, Ceyhan Altınyıldız, Kınıkspor, Özçamdibi, Güzelbahçe Belediyespor, Gold Performans, Aryam 1925 Manavkuyu, Hitabspor’da forma giydi. Erol Can evlat, vakti zamanı geldi sevdiceği Yasemin hanımla evlendi, Allah mesut bahtiyar etsin. Yuvanızdan spor ve huzur eksik olmasın. Pınarbaşı Ali Baba’daki düğün ile dünür olan Sabriye ile Ayşe hanımlara, Nihat ile Kadir beylere maaile güzel bir yaşamın devamını diliyorum.