Düdüğün konuşsun bu da cevabın olsun!

Aşağıya baksan Halil, yukarı baksan Halil.

Yettiniz bre gafiller…

Asan unutulur, asılan unutulmaz.

Yumruk atan unutuldu, gitti.

Yumruk yiyen, dimdik ayakta.

Ne sandınız ya.

‘Neden yan bakıyorsun’ diye caz cuz edenler.

‘Ben o yumruğu yesem hakemliği bırakırdım’ diyebiliyor.

Canım ülkem, başka yerde yaşayamam.

Olabilir, atamayabilir, futbolda olur öyle şeyler.

Hata da o olur.

Zira hatalar oyunu.

‘Boş kaleye gol atamayana’, akıl verir, ayar çeker, satılsın der.

Üç hafta geçer, enfes gol atar, omuzlarda.

En kral topçudur.

Hakem hata yapar, o da onlara göre hata.

Unutmaaaz.

Hakem unutulmaz.

Yumruk atanın unutulduğu, yumruk yiyenin unutulmadığı sürece.

Gıdım ilerleyemeyiz.

Bu akşamki, cumartesi akşamki ‘kupa finali’ hem de ‘dev derbi’ malumunuz Halil Umut Meler’in.

Akıl verecek değilim, çok gördün böyle maçları.

Boş ver, aldırma bizimkileri.

Güveniyorum, inanıyorum.

İzmirlisin ya, başarısızlığını isterler.

Geçmişten gelen mirastır bu.

FB-TS maçında Cihan Aydın, okey tamam.

GS-SS maçında Ali Şansalan, okey tamam.

Sıra sende, kendim yönetir gibi izleyeceğim.

Sen bize lazımsın, şartsın, olmalısın.

Haydi Halil’im Umut’um sevgili hocam, kardeşim.

Ben senin babanı da severim.

Allah’a emanet ol.

O kadar…